Szczeliniec Wielki i losowanie patrona
Szczeliniec Wielki to miejsce, w którym bywałam kilkukrotnie. Wpływa na to bliskość miejsc, które regularnie odwiedzam, a także niezwykłe formacje skalne i widoki, które sprawiają, że milknie pośpiech i serce wypełnia się spokojem.
Przed wejściem na szlak przez chwilę straciłam orientację i poprosiłam o pomoc miłą kobietę, która okazała się pracownikiem PNGS. Przez chwilę szłyśmy razem, a potem wróciłam do swojej samotności i po opróżnieniu głowy z myśli doświadczałam mijane skały i stopnie jeden po drugim. Przy schronisku minęłam grupkę młodych chłopaków i po pokazaniu zakupionego dzień wcześniej biletu zmierzałam w kierunku Fotelu Pradziada.
Znałam to miejsce, ale tym razem było inaczej. Miałam swoją misję do wykonania i niezwykłe dla mnie skupienie. To ważne dla mnie miejsce i byłam bardzo ciekawa, jakiego nietoperza wybierze na swojego patrona. Miałam różne pomysły i w mojej głowie przewijały się obrazy znanych mi gatunków. Były to osobniki, które zapamiętałam najlepiej za ich odwagę, zaufanie, bogatą „mimikę”, a czasem „trudny” charakter. Niektóre widziałam przez chwilę, kiedy wpadały nam w sieci w trakcie badań terenowych, inne mieszkały u mnie w domu, kiedy ich zdrowie wymagało wsparcia.
Może to będzie któryś z nich?
Włożyłam dłoń do woreczka i wyciągnęłam los. Najlepiej znany mi szczyt i zupełnie niepoznany osobiście gatunek. Najczęściej odwiedzana przeze mnie góra i najrzadszy w Polsce nietoperz. Czy to jakieś przesłanie?
Przymroczek Saviego, Hypsugo savii
Teraz opowiem Wam o nietoperzu, którego znam tylko z literatury, zdjęć i filmów. W Polsce dotychczas zaobserwowano go tylko raz w Małopolsce między Krakowem a Zakopanem. Opisywane jest też jedno niepotwierdzone stwierdzenie przymroczka Saviego we Wrocławiu z 1939 roku. Jednak u naszych południowych sąsiadów zagościł na dobre. Głównie na Słowacji, ale w Czechach też są znane stanowiska tego gatunku, a najbliżej Szczelińca Wielkiego obserwowano go w Pradze. Jego zakres występowania jest bardzo imponujący, bo spotkać go można na trzech kontynentach (Europa, Azja i Afryka).
Najwyżej spotykany gatunek nietoperzy
Przymroczek Saviego to niewielki nietoperz. Jego masa ciała wynosi od 5 do 9 gramów. Futerko ma długie i gęste o złotożółtym ubarwieniu na plecach i kontrastowo białym na brzuchu. Cechą charakterystyczną u samców jest kształt prącia 😊, które w połowie długości zagina się pod kątem prostym w stronę brzuszną i dodatkowo pokrywają go długie ciemne włoski.
Samice tworzą niewielkie kolonie rozrodcze (od 40 do 70 osobników). Za kryjówki najczęściej wybierają szczeliny skalne lub szczeliny w murach budynków, chociaż znane są też przypadki zajmowania przez nie szczelin pod dachówkami. W południowej Europie często widywane w dużych miastach. Jednak opisywane są najczęściej jako nietoperze lubujące się w wyższych partiach gór. Na południu Europy spotykane były na wysokościach do 3300 m n.p.m. i jest najwyżej spotykanym gatunkiem nietoperzy.
dr Katarzyna Thor
